Zdjęcie: André-Philippe Drapeau Picard · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Steven Lamonde · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Deana Thomas · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Eugene Popov · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Mądziak malinowy
Mutinus ravenelii
Z białego jaja wielkości ok. 2 cm wyrasta pusty, walcowaty owocnik 6–10 cm, u dołu białawy, ku zaostrzonemu szczytowi intensywnie malinowy, pokryty oliwkowozielonym śluzem o odorze padliny. Gatunek zawleczony z Ameryki Północnej; od czerwca do listopada w parkach, ogrodach i szkółkach leśnych. Jadalne są jedynie jaja.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
142 stwierdzenia z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 26 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 4 stwierdzenia — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (51), mazowieckie (19), śląskie (13).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Mądziak malinowy bywa często mylony z mądziakiem psim. Malinowy jest bardziej różowy, z intensywnie malinowym szczytem, i rośnie w parkach, ogrodach i szkółkach; mądziak psi spod oliwkowej masy zarodników pokazuje barwę morelową i rośnie w cienistych lasach liściastych.
Mądziak malinowy ma trzon słabiej zwężony ku górze i wyraźnie wyodrębnioną, zgrubiałą główkę. Mądziak śliczny zwęża się równomiernie aż po szpiczasty wierzchołek i jest różowy do pomarańczowego. Te dwa gatunki są często mylone.
Więcej z kategorii Sromotnikowate
