
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: JovanaKoturov · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Stu's Images · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dan Molter (shroomydan) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Mądziak psi
Mutinus caninus
Smukły owocnik do 16 cm wyrastający z białawego jaja; stożkowaty szczyt okrywa lepka, ciemnooliwkowa masa zarodników, spod której wyłania się barwa morelowa. Zapach słabszy niż u sromotnika smrodliwego. Rośnie grupami latem i jesienią w wilgotnych, cienistych lasach liściastych. Rzadki, niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
145 stwierdzeń z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 27 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 3 stwierdzenia — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (37), podkarpackie (20), małopolskie (19).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Mądziak malinowy bywa często mylony z mądziakiem psim. Malinowy jest bardziej różowy, z intensywnie malinowym szczytem, i rośnie w parkach, ogrodach i szkółkach; mądziak psi spod oliwkowej masy zarodników pokazuje barwę morelową i rośnie w cienistych lasach liściastych.
Mądziak psi jest mniejszy i mniej jaskrawy od ślicznego, a jego owalny lub wrzecionowaty szczyt wyraźnie odcina się od smukłego trzonu. Mądziak śliczny jest różowy do pomarańczowego i równomiernie zwęża się ku szpiczastemu wierzchołkowi, a śluz z zarodnikami pokrywa u niego dłuższy odcinek trzonu.


