RycinaZdjęcie: Thomas Pruß · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Rycina: J.E.Lange · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Lejkówka zimowa
Clitocybe brumalis
Drobna lejkówka o kapeluszu do 5 cm, brązowobeżowym lub oliwkowobrązowym, w wilgoci prążkowanym, z dołkiem pośrodku; blaszki brudnobiałe. Pojawia się późną jesienią i w bezśnieżne zimy na piaszczystych glebach pod jodłami i bukami. Trująca; łatwo ją pomylić z lejkówką dwubarwną.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
6 stwierdzeń z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2008 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lejkówka zimowa i wodnicha późna pojawiają się w tym samym czasie, późną jesienią i zimą. Wodnicha ma jednak śluzowaty, oliwkowobrązowy kapelusz z garbkiem, żółte, zbiegające blaszki i rośnie pod sosnami; lejkówka ma brązowobeżowy kapelusz z dołkiem i brudnobiałe blaszki. Lejkówka jest trująca.
Lejkówka dwubarwna pojawia się czasem na początku zimy, gdy owocuje lejkówka zimowa, i obie mają higrofaniczny, w wilgoci prążkowany kapelusz z dołkiem. Dwubarwna po wyschnięciu jest jedwabiście biaława do szarej z ciemniejszym środkiem, a zimowa brązowobeżowa. Obie są trujące.
Więcej z kategorii Pozostałe
