Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Annelis · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: dschigel · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: AndyScott · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Kurzawka czerniejąca
Bovista nigrescens
Kulisty owocnik osadzony na cienkim sznurze grzybniowym, który z czasem pęka, pozwalając grzybowi toczyć się na wietrze niczym kula. Biała powłoka łuszczy się, odsłaniając ciemnofioletowoczarną warstwę wewnętrzną; jadalna, dopóki miąższ jest jeszcze biały.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
74 stwierdzenia z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (10), łódzkie (8), podlaskie (7).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Kurzawka otrębiasta jest drobna, bywa gruszkowata lub walcowata, a jej okrywa pęka na szorstkie poletka, odsłaniając szarobrązową osłonę. Kurzawka czerniejąca jest kulista i ciemnieje do fioletowoczarnej. Niekiedy rozróżnia je dopiero mikroskop.
Kurzawkę polną łatwo wziąć za kurzawkę czerniejącą. Polna nie ma sznura grzybni, a spod odpadającej okrywy wyłania się u niej ochrowa do szarobrązowej osłona; czerniejąca siedzi na cienkim sznurze i ciemnieje do fioletowoczarnej. Pewną różnicę widać pod mikroskopem.
Kurzawka czerniejąca i kurzawka ołowiana są tak podobne, że pewnie rozróżnia je zwykle dopiero mikroskop. Wskazówką bywa wewnętrzna osłona: u ołowianej srebrzysta, z czasem niebieskoszara, u czerniejącej czerwonobrązowa do czarnobrązowej. Obie są jadalne tylko młode, z białym wnętrzem.
Podobne są też: Kurzawka omszona
Więcej z kategorii Purchawkowate
