
Zdjęcie: Jason Hollinger · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: bjoerns · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Vihane / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: zaca / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Goździeniowiec piękny
Clavulinopsis laeticolor
Jaskrawożółte, cytrynowe lub złocistopomarańczowe pałeczki wysokości 1,5–6 cm, proste lub wygięte, z tępym lub ostrym, często pomarańczowym wierzchołkiem; rosną w luźnych kępkach. Miąższ cienki, jasnożółty, bez smaku i zapachu. Spotykany latem i jesienią na ziemi w lasach oraz na murawach; podobne gatunki rozróżnia się mikroskopowo.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
6 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: lubelskie (1), małopolskie (1), mazowieckie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Goździeniowiec piękny jest mniejszy (do 6 cm) i rośnie pojedynczo lub w luźnych kępkach, a goździeniowiec wrzecionowaty tworzy większe, zbite kępy zrośnięte u podstawy. Nadgryź i wypluj: piękny jest łagodny, wrzecionowaty zwykle gorzki. Oba są jaskrawożółte.
Goździeniowiec miodowy i goździeniowiec piękny są bardzo podobne i rosną w tych samych miejscach, a najpewniej rozdziela je mikroskop. Piękny ma często pomarańczowy wierzchołek pałeczek i rośnie w luźnych kępkach, także w lasach; miodowy trzyma się niskich, nienawożonych muraw.
Goździeniowiec piękny ma jaskrawożółte do złocistopomarańczowych pałeczki, często z pomarańczowym wierzchołkiem. Goździeniec robakowaty tworzy pęczki białych, bardzo kruchych pałeczek, które żółkną dopiero z wiekiem.
Podobne są też: Goździeniowiec żółtobiały


