
Zdjęcie: Riet van Oosten / Waarneming.nl · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Nicola van Berkel · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Susan Marley · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ben Deed · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Goździeniowiec żółtobiały
Clavulinopsis luteoalba
Pałeczki 3–6 cm wysokości, do 4 mm grubości, żółte z pomarańczowym odcieniem, z zaokrąglonym, jaśniejszym wierzchołkiem, rosnące w zbitych kępkach. Spotykany latem i jesienią na polanach i w zaroślach jałowcowych, od nizin po góry; w Polsce rzadki. Goździeniowiec wrzecionowaty nie ma jaśniejszych końców i tworzy gęstsze pęczki.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
7 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2017 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (2), pomorskie (2), podkarpackie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Goździeniowiec żółtobiały ma zaokrąglone, jaśniejsze wierzchołki pałeczek, mniejszych od goździeniowca wrzecionowatego, i rośnie na polanach oraz w zaroślach jałowcowych. Wrzecionowaty nie ma jaśniejszych końców i tworzy znacznie gęstsze pęczki zrośnięte u podstawy. Żółtobiały jest w Polsce rzadki.
Goździeniowiec żółtobiały jest zwykle bardziej pomarańczowożółty, z zaokrąglonym, jaśniejszym wierzchołkiem, i rośnie w zbitych kępkach. Goździeniowiec miodowy ma cytrynowe do głęboko żółtych, smukłe pałeczki, rosnące pojedynczo lub w małych grupkach.
Goździeniowiec żółtobiały jest bardziej pomarańczowożółty, ma jaśniejszy, zaokrąglony wierzchołek i rośnie w zbitych kępkach na polanach i w zaroślach jałowcowych. Goździeniowiec piękny tworzy luźne kępki, a jego wierzchołki bywają ciemniejsze, pomarańczowe.


