Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Martin Cooper from Ipswich, UK · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jon Mortin · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Joe Carmichael · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Goździeniowiec miodowy
Clavulinopsis helvola
Drobne, smukłe pałeczki do 6 cm wysokości i kilku milimetrów grubości, cytrynowo- do głęboko żółtych, rosnące pojedynczo lub w małych grupkach. W Europie spotykany głównie na niskich, nienawożonych murawach – pastwiskach i trawnikach; w Polsce uznany za zagrożony. Kilka podobnych goździeniowców odróżnia się dopiero pod mikroskopem.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
31 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: listopad 2025.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (3), podkarpackie (3), świętokrzyskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Goździeniowiec wrzecionowaty jest większy (5–15 cm) i rośnie gęstymi, zbitymi pęczkami, a goździeniowiec miodowy tworzy drobne pałeczki do 6 cm, pojedynczo lub w małych grupkach, na niskich, nienawożonych murawach. Oba są żółte; miodowy jest w Polsce zagrożony.
Goździeniowiec miodowy i goździeniowiec piękny są bardzo podobne i rosną w tych samych miejscach, a najpewniej rozdziela je mikroskop. Piękny ma często pomarańczowy wierzchołek pałeczek i rośnie w luźnych kępkach, także w lasach; miodowy trzyma się niskich, nienawożonych muraw.
Goździeniowiec żółtobiały jest zwykle bardziej pomarańczowożółty, z zaokrąglonym, jaśniejszym wierzchołkiem, i rośnie w zbitych kępkach. Goździeniowiec miodowy ma cytrynowe do głęboko żółtych, smukłe pałeczki, rosnące pojedynczo lub w małych grupkach.
Więcej z kategorii Pozostałe
