Zdjęcie: Dan Molter / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: IKAl · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dr. Hans-Günter Wagner · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Goździeniec robakowaty
Clavaria fragilis
Pęczki białych, bardzo kruchych, nierozgałęzionych pałeczek 2–12 cm, prostych lub robakowato wygiętych, z czasem żółknących. Rośnie na ziemi, często wśród mchów, w lasach wszystkich typów, na polanach i w parkach od lipca do listopada. W Polsce dość częsty; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
17 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 17 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (3), dolnośląskie (2), łódzkie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Goździeniec robakowaty tworzy pęczki białych, bardzo kruchych pałeczek, z czasem żółknących, i jest w Polsce dość częsty. Goździeniec purpurowy ma pałeczki purpurowe do ametystowych, tylko u nasady białe, i rośnie w górskich lasach pod świerkami. Robakowaty jest niejadalny.
Goździeniowiec wrzecionowaty ma jasnożółte do żółtopomarańczowych, często spłaszczone i ostro zakończone pałeczki, wyrastające gęstymi pęczkami z filcowatej podstawy, i gorzki miąższ. Goździeniec robakowaty jest biały, bardzo kruchy i dopiero z wiekiem żółknie. Żaden nie jest wart zbierania.
Goździeniec robakowaty tworzy pęczki białych, bardzo kruchych pałeczek na ziemi, często wśród mchów. Buławniczka sitowa to cienka jak nitka, ochrowożółta do cielistobrązowej pałeczka wyrastająca na opadłych liściach.
Podobne są też: Clavaria acuta, Goździeniowiec piękny
Więcej z kategorii Goździeńcowate
