
Zdjęcie: Victor M. Vicente Selvas · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ebgreene · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Bojanicka · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gnojanka żółtawa
Bolbitius titubans
Krucha, szybko przemijająca gnojanka o złocistożółtym, potem jasnożółtym, w końcu blednącym kapeluszu 2–5 cm, śliskim i prążkowanym przy brzegu, na długim, pustym trzonie. Pospolita od maja do listopada poza lasem – na nawożonych łąkach, trawnikach, polach i odchodach zwierząt, zwłaszcza końskich. Owocnik żyje 1–2 dni; niejadalna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
114 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 18 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (12), wielkopolskie (11), mazowieckie (10).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gnojanka żółtawa odmiana oliwkowa różni się od typowej formy tylko oliwkowym odcieniem kapelusza i zwykle włącza się ją do gatunku. Ma ten sam kruchy, krótkotrwały owocnik z prążkowanym brzegiem i rośnie w tych samych miejscach — na nawożonych trawnikach, łąkach i odchodach.
Gnojanka odchodowa ma bladoróżowy do beżowego, lepki kapelusz 3–8 cm i rośnie na oborniku i kompoście. Gnojanka żółtawa jest złocistożółta, potem blednie, ma kapelusz 2–5 cm i rośnie pospolicie na nawożonych łąkach, trawnikach i odchodach.
Gnojanka usiatkowana ma śluzowaty, liliowy, szarawy lub fioletowawy kapelusz i rośnie na próchniejącym drewnie liściastym. Gnojanka żółtawa jest złocistożółta, potem blednie, i rośnie poza lasem na nawożonych łąkach, trawnikach i odchodach.
Podobne są też: Stożkówka białotrzonowa


