Dzwonkówka tarninowa

Entoloma niphoides

Biały, jedwabiście lśniący kapelusz 2–14 cm z dużym garbem i falistym brzegiem, po wyschnięciu czasem bladozłotawy; blaszki białawe, potem czysto różowe, trzon tęgi i biały. Rośnie w maju i czerwcu w gęstych zaroślach i żywopłotach z tarniną i głogiem, często w czarcich kręgach. Grzyb trujący.

Kategoria

Dzwonkówki

Sezon

maj – czerwiec

Siedlisko

łąka, las liściasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — łąka, las liściasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od maja do czerwca.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Dzwonkówka tarninowa

Dzwonkówka tarczowata

Dzwonkówka tarninowa bywa uważana za bezbarwną odmianę dzwonkówki tarczowatej: jest biała, jedwabiście lśniąca, a tarczowata — ciemnobrunatna. Obie rosną wiosną w zaroślach z głogiem, tarniną lub drzewami owocowymi. Tarninowa jest trująca, więc białych dzwonkówek spod krzewów nie zbieraj.

Jadalnośćtrującywarunkowo jadalny

Kolor kapeluszabiałybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskołąka, liściastyłąka, liściasty

Dokładne porównanie: Dzwonkówka tarczowata czy dzwonkówka tarninowa? →

Zgłoś błąd w opisie