Dzwonkówka szaroniebieskawa

Entoloma griseocyaneum

Kapelusz 1,5–5 cm, stożkowaty i prawie nierozpościerający się, żółtobrązowy z różowym odcieniem do sepiowego lub czerwonobrązowego; uwagę zwraca niebieskoszary do fioletowego trzon gęsto okryty białymi włókienkami. Rośnie od lipca do października na nienawożonych murawach; w Polsce gatunek wymierający.

Kategoria

Dzwonkówki

Sezon

lipiec – październik

Siedlisko

łąka

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od lipca do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

2 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 1998 r..

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Dzwonkówka szaroniebieskawa

Dzwonkówka błyszcząca

Dzwonkówkę błyszczącą wyróżnia pępkowate wklęśnięcie na środku kapelusza, niebieskawe do niemal czarnego; szaroniebieskawa nie ma go nigdy, a jej kapelusz pozostaje stożkowaty. Szaroniebieskawa ma za to podłużnie prążkowany, niebieskoszary trzon okryty białymi włókienkami.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskołąkałąka, mieszany

Zgłoś błąd w opisie