Zdjęcie: Macrolepiota_rhacodes_20061022wb.jpg: User:Strobilomyces derivative work: Ak ccm (talk) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: User:Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Madjack74 · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czubajnik ponury
Chlorophyllum olivieri
Okazały grzyb z szarym kapeluszem 5–13 cm, pokrytym drobnymi łuseczkami i brązową do czerwonobrązowej łatą na środku. Blaszki i miąższ po uszkodzeniu czerwienieją; trzon zakończony bulwą, z ruchomym, podwójnym pierścieniem. Rośnie w lasach liściastych i mieszanych. Często mylony z czubajnikiem czerwieniejącym; jego jadalność jest niepewna, a smak nieprzyjemny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
49 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 29 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 3 stwierdzenia — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: śląskie (6), mazowieckie (5), wielkopolskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czubajnik ponury ma ciemniejszy, szary kapelusz z wyraźnie dachówkowatymi łuskami, a uszkodzony przebarwia się bardziej żółtopomarańczowo; rośnie w lasach. Czubajka czerwieniejąca występuje częściej w parkach, ma jaśniejszy kapelusz i czerwienieje na czerwonopomarańczowo. Jadalność ponurego jest niepewna, a smak nieprzyjemny.
Czubajnik ponury jest dużo mniejszy od kani, ma szary kapelusz z drobnymi łuseczkami, a jego blaszki i miąższ po uszkodzeniu czerwienieją. Kania ma trzon w ciemny, prążkowany wzór i przyjemny, charakterystyczny zapach.
Więcej z kategorii Pozostałe
