
Zdjęcie: Agnes Monkelbaan · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Julia Pawłowska · CC BY-SA 4.0 · źródło: GBIF
Czubajka czerwieniejąca
Chlorophyllum rachodes
Duży, mięsisty grzyb o białym kapeluszu pokrytym grubymi, brązowymi łuskami i miąższu wyraźnie czerwieniejącym po przekrojeniu. Popularny grzyb jadalny, choć u części osób może wywoływać dolegliwości żołądkowe.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2022 r..
Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Silnie trujący sinoblaszek bywa brany za czubajkę czerwieniejącą. Zdradzają go blaszki, które z wiekiem zielenieją, i zielonkawy wysyp zarodników, a u czubajki czerwieniejącej miąższ po przekrojeniu wyraźnie czerwienieje. Sinoblaszek wywołuje ostre dolegliwości żołądkowe.
Czubajka czerwieniejąca nie ma na trzonie wzoru, a jej miąższ po przekrojeniu wyraźnie czerwienieje; kania ma trzon w ciemny, prążkowany rysunek, a jej miąższ nie czerwienieje. Czerwieniejąca u części osób wywołuje dolegliwości żołądkowe.
Czubajnik ponury ma ciemniejszy, szary kapelusz z wyraźnie dachówkowatymi łuskami, a uszkodzony przebarwia się bardziej żółtopomarańczowo; rośnie w lasach. Czubajka czerwieniejąca występuje częściej w parkach, ma jaśniejszy kapelusz i czerwienieje na czerwonopomarańczowo. Jadalność ponurego jest niepewna, a smak nieprzyjemny.
Podobne są też: Pieczareczka żółknąca
