
Zdjęcie: George Chernilevsky (derivative work: Ak ccm) · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: vuikaan · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Andrea Mologni · CC BY-SA 4.0 · źródło: iNaturalist
Borowik ceglastopory
Neoboletus erythropus
Nazwy ludowe i dawne: czerwononóżka, grzyb wilczy, pociec · o nazwach
Ciemnobrązowy kapelusz i żółty trzon gęsto pokryty ceglastoczerwonymi kropkami. Miąższ po przekrojeniu niemal natychmiast robi się intensywnie granatowy.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
260 stwierdzeń z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 4 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 7 stwierdzeń — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (66), dolnośląskie (44), pomorskie (34).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Odmiana żonkilowa to rzadka forma borowika ceglastoporego, związana z dębami i bukami i wpisana na czerwoną listę. Ma te same cechy co typowa postać: żółty trzon w ceglaste kropki, czerwone pory i żółty miąższ, który po przekrojeniu szybko sinieje. Można ją jeść tylko dobrze ugotowaną.
Oba borowiki sinieją po przekrojeniu, ale borowik ponury ma na trzonie ciemną siateczkę, a borowik ceglastopory — gęste ceglastoczerwone kropki bez siateczki. Ponury ma też jaśniejszy, kremowo-oliwkowy kapelusz; na surowo jest trujący, bezpieczny staje się po co najmniej 25 minutach gotowania.
Krasnoborowik żółtoczerwony ma na żółtym trzonie ziarenka jednobarwne lub ciemne, ale nigdy czerwone, a jego brązowawy kapelusz bywa w żółte plamy. Borowik ceglastopory ma trzon gęsto nakrapiany na ceglastoczerwono. U obu owocnik szybko sinieje po dotknięciu lub przekrojeniu.


