
Zdjęcie: Dragonòt *derivative work: Andreas Kunze · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jean-Pol GRANDMONT · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tom Zucker-Scharff · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Sigrid Jakob · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zasłonak glinkowaty
Cortinarius bolaris
Kapelusz 3–6 cm, jasnożółtawy, gęsto pokryty cynobrowo- do szafranowoczerwonych łuseczek; podobne czerwone włókienka i łuski okrywają trzon. Blaszki kremowożółte, z wiekiem jasnocynamonowe. Rośnie od sierpnia do listopada niemal wyłącznie pod bukami na kwaśnych glebach; grzyb trujący – zawiera orellaninę.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
55 stwierdzeń z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 27 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (11), śląskie (7), małopolskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Zasłonak osłonięty jest dużo większy (kapelusz do 15 cm), rdzawobrązowy, a jego wysoki trzon z bulwą opasują ceglaste przepaski; rośnie pod brzozami. Zasłonak glinkowaty ma jasnożółtawy kapelusz gęsto pokryty cynobrowymi łuseczkami i rośnie pod bukami. Glinkowaty zawiera orellaninę, osłoniętego też lepiej nie zbierać.
Zasłonak glinkowaty ma kapelusz w czerwone łuski, a uszkodzony miąższ przebarwia się na pomarańczowożółto; trzyma się drzew liściastych, przede wszystkim buków. Zasłonak torfowy jest ochrowożółty, plamisty od ciemnych resztek zasnówki, i rośnie w górskich borach. Glinkowaty jest trujący.


