Zdjęcie: Thomas Pruß · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Höyhens · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Thomas Pruß · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zasłonak dwuosłonowy
Cortinarius bivelus
Kapelusz 3–9 cm, zwykle bez garbu, ochrowy do czerwonobrązowego, często z drobnymi czarnymi plamkami; brzeg długo pozostaje podwinięty i białawy od zasnówki. Trzon z bulwiastą podstawą, za młodu biały. Rośnie od sierpnia do listopada, głównie pod brzozami; w Polsce rzadki i narażony na wyginięcie.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
16 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (4), podlaskie (2), pomorskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Zasłonak dwuosłonowy ma higrofaniczny kapelusz, z wiekiem plamisty od drobnych czarnych plamek, i rzadsze blaszki; rośnie głównie pod brzozami. Zasłonak orzechowoczerwonawy nie jest higrofaniczny, ma gęstsze blaszki, krótki trzon z dużą bulwą i korzenny zapach miąższu.
Blaszki zasłonaka dwuosłonowego są ciemniejsze, żelazistobrązowe, osłona słabsza, a towarzyszy on brzozom. Zasłonak wełnisty ma matowy, filcowaty, pomarańczowobrązowy kapelusz, białawe resztki osłony na trzonie i miąższ pachnący rzodkwią; rośnie w borach na kwaśnych glebach.
Więcej z kategorii Zasłonaki
