Żagiew guzowata

Polyporus tuberaster

Inne nazwy: Żagiew Forquignona, Żagiew wieńcowa

Kapelusz 2–12 cm, zwykle lejkowaty, jasnobrązowy z ciemniejszymi łuskami; duże, kanciaste pory zbiegają na trzon. Wyrasta z dużej skleroty przypominającej zakopane drewno lub bulwę ziemniaka. Rośnie na drewnie wiązów i buków w lasach, parkach i na cmentarzach; jadalna tylko młoda i dobrze ugotowana, starsza jest łykowata.

Kategoria

Żagiew

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

drewno, las liściasty, łąka

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — drewno, las liściasty, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

162 stwierdzenia z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 19 września 2026. W ostatnich 30 dniach: 1 stwierdzenie — co jeszcze znaleziono.

Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (34), pomorskie (22), łódzkie (20).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Żagiew guzowata

Żagiew łuskowata

Żagiew guzowata ma kapelusz bardziej okrągły, zwykle lejkowaty, i centralny trzon wyrastający z dużej, bulwiastej skleroty. Żagiew łuskowata tworzy duże, wachlarzowate owocniki z krótkim, grubym, przesuniętym na bok trzonem i pachnie skórką arbuza.

Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny

Kolor kapeluszabrązowyżółty

Spód kapeluszarurkirurki

Siedliskodrewno, liściasty, łąkadrewno, liściasty

Zgłoś błąd w opisie