
Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dick Culbert from Gibsons, B.C., Canada · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Egilus · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Rune Zakariassen · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Wodnicha odymiona
Hygrophorus camarophyllus
Kapelusz 6–15 cm, oliwkowo- lub ciemnobrązowy, promieniście włóknisty, w wilgoci lepki; kontrastują z nim białe, grube i rzadkie blaszki. Trzon szarobrązowy, jaśniejszy od kapelusza, miąższ biały, prawie bez zapachu. Rośnie od lipca do listopada w lasach iglastych pod jodłą, świerkiem i sosną. Jadalna, ale w Polsce rzadka i chroniona.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1997 r..
Najwięcej stwierdzeń: mazowieckie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Wodnicha różowoblaszkowa bywa traktowana jako synonim lub odmiana wodnichy odymionej i ma taki sam oliwkowo- do ciemnobrązowego, promieniście włóknisty kapelusz z białymi, rzadkimi blaszkami. Obie rosną pod jodłami, świerkami i sosnami, są jadalne i chronione.
Wodnicha odymiona ma oliwkowo- lub ciemnobrązowy, promieniście włóknisty kapelusz, z którym kontrastują białe, grube blaszki; rośnie też w borach sosnowych. Wodnicha atramentowa ma szary kapelusz z metalicznym połyskiem i rośnie na wapieniu pod jodłami i świerkami, w Polsce tylko w Karkonoszach i Tatrach.


