Strzępiak bagienny

Inocybe paludinella

Kremowobiały do jasnokremowożółtego kapelusz 2–5 cm pokryty białawymi włoskami, blaszki z cielistym odcieniem, a miąższ o woni starej mąki. Rośnie w sierpniu i wrześniu na wrzosowiskach i w lasach, wśród mchów i traw pod olszami, bukami i sosnami. Niejadalny, w Polsce wymierający.

Kategoria

Strzępiaki

Sezon

sierpień – wrzesień

Siedlisko

łąka, las mieszany

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — łąka, las mieszany. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do września.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2020 r..

Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Strzępiak bagienny

Strzępiak ziemistoblaszkowy

Strzępiaka bagiennego można pomylić z silnie trującym strzępiakiem ziemistoblaszkowym. Bagienny ma kremowy kapelusz pokryty białawymi włoskami i pachnie starą mąką; ziemistoblaszkowy jest śnieżnobiały, jedwabiście lśniący, z garbkiem i blaszkami brązowiejącymi z wiekiem.

Jadalnośćniejadalnytrujący

Kolor kapeluszabiałybiały

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskołąka, mieszanyliściasty, iglasty, łąka

Zgłoś błąd w opisie