Stożkówka półkulista

Conocybe semiglobata

Półkulisty lub nisko wypukły, matowy kapelusz 0,7–2,4 cm, żółtobrązowy do rdzawobrązowego, z wiekiem ochrowy, z prążkowanym brzegiem; blaszki ochrowe, długi trzon rozszerzony u podstawy. Częsta od lipca do listopada na łąkach, pastwiskach, w ogrodach i lasach. Uważana za trującą lub co najmniej niejadalną.

Kategoria

Pozostałe

Sezon

lipiec – listopad

Siedlisko

łąka, las liściasty, las iglasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — łąka, las liściasty, las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od lipca do listopada.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

25 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2021 r..

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (5), łódzkie (3), zachodniopomorskie (2).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Stożkówka półkulista

Stożkówka półkulista odmiana dzwonkowata

Stożkówka półkulista odmiana dzwonkowata nie jest w nowszej systematyce odróżniana od typowej stożkówki półkulistej: ma ten sam żółto- do rdzawobrązowego kapelusz z prążkowanym brzegiem i długi trzon. Obie uchodzą za trujące lub niejadalne.

Jadalnośćtrującytrujący

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskołąka, liściasty, iglastyłąka, liściasty, iglasty

Zgłoś błąd w opisie