Zdjęcie: Lebrac · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Christine Braaten / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Fumikas Sagisavas · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Soplówka jeżowata
Hericium erinaceus
Kulista lub poduszkowata bryła 8–20 cm, rzadko do 30 cm, gęsto obrośnięta zwisającymi kolcami długości 2–6 cm; za młodu śnieżnobiała, z wiekiem kremowa, w końcu ochrowa. Miąższ biały, sprężysty, o grzybowym zapachu. Wyrasta latem i jesienią na pniach starych buków i dębów; w Polsce rzadka, wymierająca i – jak inne soplówki – chroniona.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
81 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 4 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (35), warmińsko-mazurskie (8), mazowieckie (7).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Soplówka jeżowata to zwarta, kulista bryła bez rozgałęzień, gęsto obrośnięta zwisającymi kolcami, rosnąca na starych bukach i dębach. Soplówka jodłowa rozgałęzia się wielokrotnie, a kolce wyrastają pęczkami na końcach gałązek; rośnie tylko na jodłach.
Soplówka bukowa ma rozgałęziony, koralowaty owocnik z pęczkami krótkich kolców na końcach gałązek, a soplówka jeżowata — zwartą, kulistą bryłę bez rozgałęzień, obwieszoną kolcami długości do 6 cm. Obie rosną na bukach i w Polsce są chronione.
Więcej z kategorii Nadrzewne
