Zdjęcie: Carmelo López (Mushroom Observer) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas Large from Stourbridge, United Kingdom · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Smardz wyniosły
Morchella elata
Smukła, stożkowato-dzwonkowata główka w kolorze od czerwonobrązowego do czarnobrązowego, tej samej szerokości co trzon, z ostrym wierzchołkiem i nieodstającym brzegiem. Rośnie na skraju lasów i w ziołoroślach na ubogich, piaszczystych glebach; grzyb jadalny, w Polsce częściowo chroniony.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
47 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: maj 2025.
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (7), łódzkie (7), małopolskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Smardz wyniosły różni się od mitrówki półwolnej oprószonym trzonem, a jego smukła główka jest tej samej szerokości co trzon i nie odstaje brzegiem. Mitrówka ma główkę przyrośniętą tylko górną częścią, z wolnym brzegiem, i rośnie wiosną pod jesionami. Oba są jadalne i częściowo chronione.
Smardz wyniosły ma smukłą główkę równej szerokości z trzonem i z przylegającym brzegiem, a smardz stożkowaty — główkę wyraźnie szerszą od trzonu, z brzegiem odstającym na kształt łuku. Stożkowaty jest jadalny tylko po ugotowaniu, a wyniosły jest w Polsce częściowo chroniony.
Więcej z kategorii Smardzowate
