Skeletocutis lilacina

Grzyb poroidalny z rzędu żagwiowców, opisany jako nowy gatunek w 1984 roku na podstawie okazów ze Szwajcarii, notowany też w Ameryce Północnej. Spód owocnika pokrywają drobne pory; gatunek mało poznany, bez znaczenia kulinarnego.

Kategoria

Pozostałe

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

drewno

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — czerwony. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — drewno. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Skeletocutis lilacina

Niszczyk liściastodrzewny

Skeletocutis lilacina to mało poznany grzyb poroidalny z drobnymi porami, wymieniany jako podobny do niszczyka liściastodrzewnego. Niszczyk tworzy cienkie, strefowane, białawe kapelusiki w dachówkowatych skupiskach, z fioletowymi do liliowych porami, które z wiekiem rozpadają się w ząbki.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Kolor kapeluszaczerwonybiały

Spód kapeluszarurkirurki

Siedliskodrewnodrewno, liściasty, mieszany

Zgłoś błąd w opisie