Rhizopogon roseolus

Inne nazwy: Piestrówka różowawa

Kulista lub gruszkowata bulwka do 4 cm, z korzeniastymi sznurami grzybni u podstawy, biała, szybko różowiejąca i ciemniejąca do czerwonobrązowej; wnętrze gąbczaste, białawe, potem żółtawe. Rośnie od lipca do października pod sosnami i jodłami, na nagiej ziemi i poboczach leśnych dróg. W Polsce uznawana za niejadalną, w Japonii ceniona jako przysmak.

Kategoria

Podziemne

Sezon

lipiec – październik

Siedlisko

las iglasty, łąka

Barwa

czerwony

Na co patrzeć

Barwa — czerwony. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Siedlisko — las iglasty, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od lipca do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

28 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2022 r..

Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (16), małopolskie (7), mazowieckie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Rhizopogon roseolus

Piestrówka różowawa

Piestrówka różowawa i Rhizopogon roseolus bywają traktowane jako jeden gatunek: to bulwiaste owocniki na nagiej ziemi pod sosnami i jodłami, różowiejące i ciemniejące do czerwonobrązowych. Piestrówka bywa opisywana z lekko benzynowym zapachem wnętrza.

Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny

Barwaczerwonyczerwony

Siedliskoiglasty, łąkaiglasty, łąka

Dokładne porównanie: Rhizopogon roseolus czy piestrówka różowawa? →

Zgłoś błąd w opisie