Piestrówka różowawa

Rhizopogon vulgaris

Inne nazwy: Piestrówka

Bulwiasty owocnik do 4 cm, przytwierdzony nitkami grzybni, początkowo białawy, potem żółtawy lub różowawy, w końcu czerwonobrązowy, o marmurkowatej powierzchni; uszkodzony czerwienieje. Wnętrze gąbczaste, z drobnymi komorami, czasem lekko pachnie benzyną. Od lipca do października pod sosnami i jodłami, na nagiej ziemi i leśnych drogach; niejadalna.

Kategoria

Podziemne

Sezon

lipiec – październik

Siedlisko

las iglasty, łąka

Barwa

czerwony

Na co patrzeć

Barwa — czerwony. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Siedlisko — las iglasty, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od lipca do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Piestrówka różowawa

Rhizopogon roseolus

Piestrówka różowawa i Rhizopogon roseolus bywają traktowane jako jeden gatunek: to bulwiaste owocniki na nagiej ziemi pod sosnami i jodłami, różowiejące i ciemniejące do czerwonobrązowych. Piestrówka bywa opisywana z lekko benzynowym zapachem wnętrza.

Jadalnośćniejadalnywarunkowo jadalny

Barwaczerwonyczerwony

Siedliskoiglasty, łąkaiglasty, łąka

Dokładne porównanie: Rhizopogon roseolus czy piestrówka różowawa? →

Zgłoś błąd w opisie