Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Rdzawoporek kruchy

Oligoporus fragilis

Jednoroczna huba o siedzących lub rozpostarto-odgiętych kapeluszach do 6 cm, białawych do płowożółtych. Zarówno wierzch, jak i drobne, białawe pory po ucisku lub wyschnięciu brązowieją na czerwonawo. Rośnie na martwym drewnie drzew iglastych, najczęściej świerków, wywołując brunatną zgniliznę; w Polsce rzadki.

Kategoria
Pozostałe
Sezon
sierpień – październik
Siedlisko
drewno, las iglasty
Spód kapelusza
rurki
Kapelusz
biały

Na co patrzeć

Kolor kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — drewno, las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

W Polsce

dolnośląskie: 1 stwierdzeniekujawsko-pomorskie: 0 stwierdzeńlubelskie: 0 stwierdzeńlubuskie: 0 stwierdzeńłódzkie: 1 stwierdzeniemałopolskie: 0 stwierdzeńmazowieckie: 0 stwierdzeńopolskie: 0 stwierdzeńpodkarpackie: 0 stwierdzeńpodlaskie: 1 stwierdzeniepomorskie: 0 stwierdzeńśląskie: 0 stwierdzeńświętokrzyskie: 0 stwierdzeńwarmińsko-mazurskie: 0 stwierdzeńwielkopolskie: 0 stwierdzeńzachodniopomorskie: 1 stwierdzenie

7 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2023 r.

Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (1), łódzkie (1), podlaskie (1).

GBIF uznaje Oligoporus fragilis za synonim gatunku Fuscopostia fragilis; liczymy tylko stwierdzenia zapisane pod nazwą Oligoporus fragilis.

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Rdzawoporek kruchy (Oligoporus fragilis)
Rdzawoporek kruchy
Drobnoporek kruchy (Postia fragilis)
Drobnoporek kruchy

Drobnoporek kruchy i rdzawoporek kruchy to ten sam gatunek pod dwiema nazwami: biaława do płowożółtej huba, której wierzch i pory po uciśnięciu lub wyschnięciu brązowieją na czerwonawo. Rośnie na martwym drewnie drzew iglastych, najczęściej świerków.

CechaRdzawoporek kruchyDrobnoporek kruchy
Jadalnośćniejadalnyniejadalny
Kolor kapeluszabiałybiały
Spód kapeluszarurkirurki
Siedliskodrewno, iglastydrewno, iglasty
Rdzawoporek kruchy (Oligoporus fragilis)
Rdzawoporek kruchy
Drobnoporek rozwierkowy (Postia leucomallella)
Drobnoporek rozwierkowy

Drobnoporka rozwierkowego trudno w terenie odróżnić od rdzawoporka kruchego, bo oba podobnie brązowieją. Rozwierkowy ma wąskie, wydłużone kapelusiki z falistym, żółtawym brzegiem, ale pewnie rozdziela je dopiero mikroskop.

CechaRdzawoporek kruchyDrobnoporek rozwierkowy
Jadalnośćniejadalnyniejadalny
Kolor kapeluszabiałybiały
Spód kapeluszarurkirurki
Siedliskodrewno, iglastydrewno, iglasty, mieszany
Rdzawoporek kruchy (Oligoporus fragilis)
Rdzawoporek kruchy
Późnoporka czerwieniejąca (Amylocystis lapponica)
Późnoporka czerwieniejąca

Rdzawoporek kruchy też brązowieje po uszkodzeniu i ma podobny kształt, ale jest zwykle mniejszy i niczym nie pachnie. Młoda późnoporka czerwieniejąca ma silny, chemiczno-żywiczny zapach, a w Polsce rośnie tylko w Białowieskim Parku Narodowym.

CechaRdzawoporek kruchyPóźnoporka czerwieniejąca
Jadalnośćniejadalnyniejadalny
Kolor kapeluszabiałybiały
Spód kapeluszarurkirurki
Siedliskodrewno, iglastydrewno, iglasty

Więcej z kategorii Pozostałe

Cała kategoria: Pozostałe