Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Porokolczak ceglasty

Junghuhnia collabens

Rozpostarty owocnik silnie wrośnięty w drewno, czasem długi na kilka metrów, z warstwą krótkich rurek. Młody jest miękki i bladoceglasty, starszy twardnieje i staje się czerwonobrunatny z szafranowym lub purpurowym odcieniem; świeży ciemnieje po dotknięciu. Rośnie na martwych pniach jodeł, świerków i sosen; w Polsce bardzo rzadki.

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — rurki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — drewno. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Można go spotkać przez cały rok.

Sezon

W Polsce

dolnośląskie: 0 stwierdzeńkujawsko-pomorskie: 0 stwierdzeńlubelskie: 0 stwierdzeńlubuskie: 0 stwierdzeńłódzkie: 0 stwierdzeńmałopolskie: 0 stwierdzeńmazowieckie: 0 stwierdzeńopolskie: 0 stwierdzeńpodkarpackie: 1 stwierdzeniepodlaskie: 3 stwierdzeniapomorskie: 0 stwierdzeńśląskie: 0 stwierdzeńświętokrzyskie: 0 stwierdzeńwarmińsko-mazurskie: 0 stwierdzeńwielkopolskie: 0 stwierdzeńzachodniopomorskie: 0 stwierdzeń

15 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: wrzesień 2025.

Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (3), podkarpackie (1).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Więcej z kategorii Pozostałe

Cała kategoria: Pozostałe

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.