Zdjęcie: Laisverobotams · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: caspar s · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Olli Manninen · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Pniarek różowy
Fomitopsis rosea
Inne nazwy: Pniareczka różowa
Niewielka, wieloletnia huba do 8 cm, kopytkowata lub półkulista, często po kilka razem; wierzch bruzdowany, za młodu szaroróżowy, później purpurowobrązowy do czarnego, z różowawym brzegiem. Miąższ twardy, łososioworóżowy. Rośnie na martwym drewnie, głównie świerkowym; w Polsce wymierający, częsty tylko w Puszczy Białowieskiej.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
193 stwierdzenia z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: lipiec 2026.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (130), małopolskie (20), mazowieckie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Drobnoporek ceglastoczerwony także ma różowe pory, ale jest miękki, soczysty, jednoroczny i rozpostarty, a pniarek różowy to twarda, wieloletnia huba z łososioworóżowym miąższem. Powierzchnia pniarka w płomieniu zapałki się topi, a drobnoporka tylko zwęgla.
Pniarek różowy jest znacznie mniejszy, do 8 cm, ma wierzch za młodu szaroróżowy, później purpurowobrązowy do czarnego, i łososioworóżowy miąższ. Pniarek obrzeżony dorasta do 40 cm i ma szarobrązową skórkę z jaskrawym, białawym, pomarańczowym lub wiśniowym pasem przyrostu.
Więcej z kategorii Nadrzewne
