
Zdjęcie: Bernd Haynold · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Edmundas Greimas · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Алексей Ябс · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Vesa Oikonen · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Pawężnica rudawa
Peltigera rufescens
Rozetkowata, listkowata plecha średnicy 5–15 cm z wydłużonych płatów o podwiniętych ku górze brzegach; szarawa lub brązowawa, matowa, często biało oprószona, po zwilżeniu zielonkawa. Na końcach płatów częste rudobrązowe owocniki, na spodzie ciemne chwytniki. Rośnie na ziemi w suchych, nasłonecznionych miejscach w całej Polsce.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
932 stwierdzenia z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: maj 2026.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (208), podlaskie (104), zachodniopomorskie (45).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pawężnica rudawa ma na spodzie ciemne chwytniki, a pawężnica psia jasne i rozgałęzione. Rudawa tworzy też mniejsze rozetki z płatów o podwiniętych ku górze brzegach, często biało oprószone, i rośnie w suchych, nasłonecznionych miejscach.
Pawężnica węgierska ma na spodzie jasne, pojedyncze chwytniki, a pawężnica rudawa — ciemne. Rudawa tworzy rozetki 5–15 cm z płatów o podwiniętych brzegach, często biało oprószonych, z rudobrązowymi owocnikami na końcach.


