Pawężnica łuseczkowata

Peltigera praetextata

Duża, do 20 cm szeroka, listkowata plecha z kruchych, sztywnych płatów o wzniesionych brzegach, z wierzchu szara do brunatnej, filcowata, po zwilżeniu zielonkawa. Brzegi płatów obsiadają drobne łuseczki, a spód ma żyłki i jasne chwytniki. Rośnie na omszałych skałach, u nasady pni i na butwiejącym drewnie; w Polsce ściśle chroniona.

Kategoria

Porosty

Sezon

cały rok

Siedlisko

skały i mury, drewno

Barwa

szary

Na co patrzeć

Barwa — szary. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Siedlisko — skały i mury, drewno. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Można go spotkać przez cały rok.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

584 stwierdzenia z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 13 września 2026.

Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (103), podlaskie (64), małopolskie (38).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Pawężnica łuseczkowata

Pawężnica pergaminowa

Na sucho pawężnica pergaminowa przypomina łuseczkowatą, ale ma cienką plechę z mniejszych płatów, 2–4 cm, i spód z wąskimi, mocno wypukłymi żyłkami. Pawężnica łuseczkowata ma kruche, sztywne płaty o wzniesionych brzegach, obsiadłe drobnymi łuseczkami.

Jadalnośćniejadalnyniejadalny

Barwaszaryszary

Siedliskoskały, drewnomieszany

Zgłoś błąd w opisie