Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey. · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Niszczyca belkowa
Gloeophyllum trabeum
Niewielka huba w postaci konsolek, kopytek lub guzków, często zrośniętych w podłużne półki; wierzch najpierw filcowaty i jasnocynamonowy, potem nagi, koloru orzecha laskowego. Pory jasnobrunatne, kanciaste do labiryntowatych, przy brzegu bywają blaszkowate. Rośnie na martwym drewnie, także na mostach i płotach; w Polsce raczej rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
16 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r..
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (2), małopolskie (2), świętokrzyskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Niszczyca płotowa ma od spodu blaszki i jaskrawy, pomarańczowożółty brzeg przyrostu, a młoda jest szczeciniasto owłosiona. Niszczyca belkowa ma kanciaste do labiryntowatych pory, blaszkowate najwyżej przy brzegu, i wierzch w kolorze orzecha laskowego; rośnie na drewnie iglastym i liściastym.
Niszczyca belkowa jest mniejsza, ma wierzch najpierw filcowaty i jasnocynamonowy, potem nagi, w kolorze orzecha laskowego, a pory przy brzegu bywają blaszkowate. Niszczyca anyżkowa to gruba, wieloletnia huba z brodawkowatym wierzchem i zaokrąglonym brzegiem, rosnąca na drewnie drzew iglastych.
Więcej z kategorii Nadrzewne
