Zdjęcie: Claire Nish · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dave W / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Clay Gibbons · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Łycznik późny
Sarcomyxa serotina
Muszlowaty kapelusz jest młodo ciemnozielony lub oliwkowobrązowy, z wiekiem robi się ochrowobrązowy, a krótki, gruby trzon pozostaje żółtawy - to odróżnia go od podobnego boczniaka ostrygowatego. Owocuje na drzewach liściastych jeszcze jesienią, nawet po przymrozkach; jadalność bywa oceniana bardzo różnie, od potrawy po grzyb podejrzewany o toksyczność.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
110 stwierdzeń z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: grudzień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (21), małopolskie (13), podlaskie (12).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łycznika późnego zdradza krótki, żółty trzon i młodo ciemnozielony lub oliwkowobrązowy kapelusz; jego blaszki kończą się ostrą granicą, zamiast zbiegać po trzonie. Boczniak ostrygowaty jest większy i szary, bez zieleni. Oba owocują na pniach późną jesienią, a jadalność łycznika oceniana jest bardzo różnie.
Łycznik późny ma oliwkowozieloną barwę, większe owocniki i krótki, gruby trzon, a rośnie wyłącznie na drzewach liściastych. Boczniaczek pomarańczowożółty ma pomarańczowe, omszone, wachlarzowate kapelusze w dachówkowatych kępach i nieprzyjemnie pachnie; jest niejadalny.
Więcej z kategorii Boczniakowate
