
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Byrain / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dan Molter / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jason Hollinger / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Łycznik ochrowy
Panellus stipticus
Drobny, nerkowaty kapelusz 1–4 cm, ochrowy i matowy, z falistym, podwiniętym brzegiem, osadzony na krótkim, bocznym trzonku rozszerzonym ku górze. Gęste blaszki są ostro odgraniczone od trzonu. Miąższ łykowaty, gorzki i silnie ściągający. Bardzo pospolity, rośnie kępami na martwym drewnie liściastym, zwłaszcza dębowym; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
258 stwierdzeń z Polski, z 14 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 22 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (30), mazowieckie (27), zachodniopomorskie (19).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Łycznik ochrowy jest twardszy od beztrzonki lepkiej, świeci w ciemności i nie ma żadnej osłony na blaszkach. Beztrzonkę zdradza cienka, różowawożółta zasnówka okrywająca blaszki młodych owocników.
Rozszczepka pospolita ma kosmaty, białawy do szarego wierzch i spód z wzdłużnie rozszczepionych blaszek, które w suszy się zwijają. Łycznik ochrowy jest ochrowy i matowy, ma krótki, boczny trzonek i gęste blaszki ostro odgraniczone od trzonu.


