Zdjęcie: Genet · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Evgenij Samarin · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Lakownica czerwonawa
Ganoderma pfeifferi
Duża, wieloletnia huba do 30 cm, siedząca, z czerwonawobrązową skórką okrytą matową warstewką żywicy, która w płomieniu zapałki topi się i zaczyna błyszczeć. Pory białawe do kremowych, późną jesienią żółtawe od woskowego nalotu o zapachu pszczelego wosku. Pasożytuje głównie na bukach i innych drzewach liściastych; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2008 r..
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Lakownicę jasnomiąższową można pomylić z czerwonawą, bo obie mają żywiczną skorupę na kapeluszu. Czerwonawa ma ciemnobrązowy miąższ, a jej skorupa w płomieniu zapałki topi się i błyszczy; jasnomiąższowa ma jaśniejszy miąższ i rośnie głównie na żywych drzewach w parkach i przy drogach.
Lakownica czerwonawa ma niestrefowany, miedzianoczerwony lub rdzawopurpurowy owocnik, a jej pory późną jesienią żółkną od woskowego nalotu pachnącego woskiem pszczelim. Europejska ma matową, guzowatą skórkę, śnieżnobiały brzeg i białe pory brązowiejące po uciśnięciu.
Lakownica czerwonawa ma zwykle kopytkowaty, niestrefowany owocnik, okryty warstewką żywicy topiącą się pod zapałką. Spłaszczona jest płaska, ze strefowaną, guzowatą skórką, często przyprószoną rdzawym pyłem, a na jej białym spodzie da się rysować.
Podobne są też: Lakownica żółtawa
Więcej z kategorii Nadrzewne
