Kruchaweczka meduzogłowa
Psathyrella caput-medusae
Kapelusz 3–6 cm, za młodu cały okryty białą, łuskowatą osłoną, później brązowy na środku, z białawym brzegiem obrośniętym odstającymi łuskami. Na trzonie resztki osłony tworzą podwójny pierścień i nastroszone łuski. Rośnie kępami na leżących pniach, głównie świerkowych; bardzo rzadka i objęta ochroną.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r..
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (1), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Kruchaweczka brudnobiała też jest łuskowata, ale jej łuski przylegają, trzon nie ma pierścienia, a rośnie na drewnie liściastym, głównie bukowym. Meduzogłowa ma odstające łuski przy brzegu kapelusza, podwójny pierścień na trzonie i wyrasta kępami na leżących pniach świerków.
Za młodu kruchaweczka meduzogłowa przypomina łuskwiaka topolowego, ale łuskwiak rośnie wyłącznie na topolach i jest znacznie większy, z kapeluszem do 20 cm. Meduzogłowa wyrasta kępami na leżących pniach świerków, a na jej trzonie resztki osłony tworzą podwójny pierścień.