
Zdjęcie: 00Amanita00 · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ryane Snow / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dr Mary Gillham Archive Project · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Grzybówka potażowa
Mycena alcalina
Inne nazwy: Grzybówka alkaliczna
Kapelusz 1–3 cm, wysoko stożkowaty z garbkiem, szarobrązowy do mysioszarego, z ciemniejszym szczytem; blaszki bladoszare z białymi ostrzami. Pospolita od maja do listopada na ziemi, igliwiu i próchniejącym drewnie drzew iglastych. Formalnie jadalna, lecz drobna, ostrawa i pachnąca wybielaczem – bez wartości kulinarnej.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1973 r..
Najwięcej stwierdzeń: lubuskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówka potażowa wygląda i pachnie podobnie jak chlorowonna, a siła zapachu u obu bywa zmienna, więc sam węch nie przesądza. Potażowa rośnie zwykle na drewnie i igliwiu drzew iglastych, a chlorowonna – na opadłych gałązkach i korze; ma też delikatniejszy trzon.
Grzybówka potażowa nie wydziela mleczka, za to ma wyraźny, alkaliczny zapach, przypominający wybielacz. Grzybówka mleczajowa za młodu sączy z uszkodzeń białe mleczko i ma białe blaszki; obie są drobne i bez wartości kulinarnej.
Grzybówka potażowa różni się od złototrzonowej zapachem amoniaku lub wybielacza i szarobrązowym kapeluszem. Złototrzonowa ma błyszczący, złocistożółty trzon i rośnie kępami na spróchniałym drewnie buków i dębów.


