
Zdjęcie: Arne Aronsen, Naturhistorisk museum, Universitetet i Oslo · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Enrico Tomschke · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Grzybówka białoostrzowa
Mycena pseudopicta
Inne nazwy: Grzybówka białawoostrzowa
Drobna grzybówka o kapeluszu 5–15 mm, ciemnym, sepiowobrązowym do szarobrązowego, prążkowanym od prześwitujących blaszek. Blaszki szare z białawymi ostrzami, zbiegające; trzon u góry szary, niżej jasnobrązowy, smak lekko gorzkawy. Rośnie w lasach liściastych, głównie dębowych; w Polsce bardzo rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1989 r.
Najwięcej stwierdzeń: opolskie (1), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Grzybówkę popielatą zdradza silny, mączny lub ogórkowy zapach uszkodzonego miąższu i szara barwa całego owocnika. Grzybówka białoostrzowa ma kapelusz sepiowobrązowy, szare blaszki z białawymi ostrzami i rośnie głównie w lasach dębowych.
