
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Thea Chesney · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: GBIF.no (Egil Bendiksen) · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Gęśnica złotożółta
Rugosomyces onychinus
Mimo nazwy ma ciemnofioletowy, purpurowoczerwony lub fioletowobrązowy kapelusz 2–5 cm i purpurowy trzon – żółtawe są jedynie gęste blaszki i cienki miąższ. Może przypominać rycerzyka czerwonozłotego. Rośnie na ziemi w górskich buczynach i w borach sosnowych; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1969 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Rycerzyk czerwonozłoty rośnie kępami na pniakach i drewnie i ma żółte tło kapelusza pokryte purpurowymi łuseczkami. Gęśnica złotożółta wyrasta z ziemi, ma ciemnofioletowy do purpurowobrązowego kapelusz i purpurowy trzon, a żółte są tylko jej blaszki. Gęśnica jest niejadalna i rzadka.
Gęśnica złotożółta ma żółtawe, gęste blaszki i purpurowoczerwony do fioletowobrązowego kapelusz, a gęśnica fiołkowa ma blaszki białe, a kapelusz i trzon wyraźniej fioletowe. Fiołkowa rośnie pod drzewami liściastymi na nizinach, a złotożółta w górskich buczynach i borach sosnowych.


