Dzwonkówka szara (Entoloma rhodopolium) — zdjęcie 1 z 4

Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons

trujący

Dzwonkówka szara

Entoloma rhodopolium

Kapelusz 4–8 cm, szary do oliwkowożółtawego lub ochrowobrązowego, po wyschnięciu jasnobeżowy, z wiekiem wklęsły, niemal lejkowaty; blaszki zbiegające, białe, potem różowe. Rośnie od czerwca do września pod olszami i bukami, rzadziej pod sosnami. Grzyb trujący – wywołuje ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Kategoria

Dzwonkówki

Sezon

czerwiec – wrzesień

Siedlisko

las liściasty, las iglasty

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — szary. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — las liściasty, las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od czerwca do września.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

85 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2024 r..

Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (26), małopolskie (10), łódzkie (3).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Dzwonkówka szara

Dzwonkówka tarczowata

Dzwonkówka tarczowata ma kapelusz ze stożkowatym garbkiem, wilgotny ciemnobrunatny, i rośnie pod głogami, jabłoniami, śliwami i gruszami. Dzwonkówka szara ma kapelusz szary do oliwkowożółtawego, z wiekiem prawie lejkowaty, i rośnie pod olszami i bukami. Szara jest trująca — wywołuje ciężkie zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Jadalnośćtrującywarunkowo jadalny

Kolor kapeluszaszarybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoliściasty, iglastyłąka, liściasty

Dokładne porównanie: Dzwonkówka tarczowata czy dzwonkówka szara? →

Dzwonkówka szara

Dzwonkówka szara f.nidorosum

Dzwonkówka szara f.nidorosum to forma dzwonkówki szarej, której odrębne cechy nie zostały bliżej opisane, więc w terenie traktuje się je jak jeden grzyb. Obie mają szary do oliwkowobeżowego, z wiekiem prawie lejkowaty kapelusz i różowiejące blaszki. Obie są trujące.

Jadalnośćtrującytrujący

Kolor kapeluszaszaryszary

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoliściasty, iglastyliściasty, iglasty

Dzwonkówka szara

Pluteus semibulbosus

Pluteus semibulbosus bywa mylony z trującą dzwonkówką szarą, ale rośnie na gałęziach i pniach buków lub dębów, a dzwonkówka wyłącznie na ziemi. Pluteus semibulbosus jest drobny, białawy do kremoworóżowego, z bulwką u nasady trzonu; dzwonkówka szara ma większy, szary do ochrowobrązowego kapelusz.

Jadalnośćtrującyniejadalny

Kolor kapeluszaszarybiały

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskoliściasty, iglastyliściasty, drewno

Podobne są też: Dzwonkówka jedwabista

Zgłoś błąd w opisie