Zdjęcie: Caleb Brown / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lindsey K. Wise · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Dzwonkówka niebieskawa
Entoloma nitidum
Inne nazwy: Wieruszkorumieniak niebieskawy
Kapelusz 2–5 cm, stożkowaty z garbem, potem rozpostarty, jedwabiście lśniący, ciemno- lub stalowoniebieski, z wiekiem szarzejący na szczycie; niebieski trzon ma białawą podstawę. Blaszki z białawych stają się różowe. Rośnie od lipca do września wśród mchów na próchnicy w lasach iglastych i mieszanych, często pod sosną i jodłą.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
10 stwierdzeń z Polski, z 7 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: śląskie (3), lubelskie (1), łódzkie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Dzwonkówka niebieskawa ma jaśniejszy, stalowoniebieski, jedwabiście lśniący kapelusz i blaszki białawe, potem różowe. Dzwonkówka fioletowawa jest intensywnie niebieskofioletowa, a jej blaszki mają fioletowy odcień.
Dzwonkówka szarofioletowa jest mięsista i krępa, z kapeluszem do 8 cm i grubym trzonem, ma mączny zapach i rośnie pod drzewami liściastymi na wapieniu. Dzwonkówka niebieskawa jest smuklejsza, stalowoniebieska, jedwabiście lśniąca i rośnie wśród mchów w lasach iglastych.
Więcej z kategorii Dzwonkówki
