
Zdjęcie: Strobilomyces · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Joshua Hutchins / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas Large from Stourbridge, United Kingdom · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Drobnołuszczak żółtawy
Pluteus leoninus
Inne nazwy: Łuskowiec żółty
Kapelusz 3–6 cm, cytrynowo- do złocistożółtego, pośrodku aksamitny, z delikatnie prążkowanym brzegiem; blaszki białe, potem różowe. Od maja do października pojedynczo na martwym drewnie, głównie bukowym, często zagrzebanym w ziemi, przez co zdaje się rosnąć z gleby. Niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
76 stwierdzeń z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 22 lipca 2026.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (15), łódzkie (13), podkarpackie (9).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Drobnołuszczak żółtawy ma cytrynowy do złocistożółtego, pośrodku aksamitny kapelusz, a żółtonogi — oliwkowobrązowy z brązowym środkiem i jaskrawo cytrynowożółty trzon. Młode blaszki żółtonogiego są żółte, a żółtawego białe.
Drobnołuszczak żółtawy ma kapelusz wyraźnie aksamitny i łuseczkowaty, cytrynowy do złocistożółtego, a żółtooliwkowy — żółtawobrązowy do oliwkowego, prążkowany przy brzegu. Żółtawy rośnie pojedynczo, często na drewnie zagrzebanym w ziemi.


