Zdjęcie: Höyhens · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Olli Manninen · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jay Brasher · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Dominic McLean · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Czyreń wąskoszczecinkowaty
Phellinus lundellii
Inne nazwy: Czyreń wąskoszczecinkowy
Wieloletnia, twarda, mocno przyrośnięta huba 2–4 cm, rozpostarta lub bokiem przyrośnięta, ciemnobrązowa do niemal czarnej, często porośnięta mchem, z bledszym, żółtawobrązowym brzegiem. Rośnie na martwym drewnie brzóz, rzadziej olsz i osik; w Polsce bardzo rzadka, łatwo mylona z pospolitym czyreniem ogniowym.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2010 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czyreń wąskoszczecinkowaty często bywa brany za pospolitego czyrenia ogniowego, co może zaniżać liczbę jego stanowisk. Jest jednak znacznie mniejszy (2–4 cm), ciemnobrązowy do niemal czarnego, często omszony, i rośnie głównie na martwych brzozach.
Więcej z kategorii Nadrzewne
