Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Czernidłak wielkopierścieniowy

Coprinus sterquilinus

Biały czernidłak z kapeluszem najpierw walcowatym, potem stożkowatym, do 7 cm, włókienkowatym i pokrytym kłaczkami osłony; z wiekiem ciemnieje, a w końcu rozpływa się na czarno. Smukły trzon ma bulwiastą podstawę, a tuż nad nią ruchomy pierścień. Rośnie na oborniku, słomie i łajnie; w Polsce znany z jednego stanowiska i uznany za wymierający.

Na co patrzeć

Kolor kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Sezon

Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.

W Polsce

dolnośląskie: 0 stwierdzeńkujawsko-pomorskie: 3 stwierdzenialubelskie: 0 stwierdzeńlubuskie: 0 stwierdzeńłódzkie: 0 stwierdzeńmałopolskie: 0 stwierdzeńmazowieckie: 0 stwierdzeńopolskie: 0 stwierdzeńpodkarpackie: 0 stwierdzeńpodlaskie: 0 stwierdzeńpomorskie: 0 stwierdzeńśląskie: 0 stwierdzeńświętokrzyskie: 0 stwierdzeńwarmińsko-mazurskie: 0 stwierdzeńwielkopolskie: 0 stwierdzeńzachodniopomorskie: 0 stwierdzeń

3 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 2015 r.

Najwięcej stwierdzeń: kujawsko-pomorskie (3).

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Więcej z kategorii Czernidłakowate

Cała kategoria: Czernidłakowate