
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James K. Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czernidłak cieniolubny
Parasola leiocephala
Inne nazwy: Parasolka cieniolubna
Kapelusz 1–2 cm, mocno żebrowany, na środku płowy, ku brzegowi bladoszary. W odróżnieniu od większości czernidłaków dojrzały kapelusz nie rozpływa się w czarny płyn, tylko kurczy się i czernieje. Spotykany na pastwiskach i murawach, zwykle na nagiej ziemi.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
34 stwierdzenia z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (7), zachodniopomorskie (7), wielkopolskie (5).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czernidłak cieniolubny wygląda praktycznie tak samo jak czernidłak fałdowany — oba mają drobne, głęboko pofałdowane, szarawe kapelusze z płowym lub cynamonowym środkiem. Pewnie rozdziela je tylko badanie pod mikroskopem.
Czernidłak złotawy jest zwykle większy, z kapeluszem do 6 cm, za młodu pomarańczowobrązowym, a czernidłak cieniolubny ma 1–2 cm, płowy środek i bladoszary brzeg. Pewne rozróżnienie zapewnia jednak dopiero mikroskop.
Czernidłak cieniolubny jest zwykle jaśniejszy — płowy pośrodku, bladoszary ku brzegowi — i nie ma czerwonych odcieni. Czernidłak drobnozarodnikowy ma kapelusz ciemno czerwonobrązowy, szybko blaknący; pewność daje dopiero mikroskop.
