Ilustracja poglądowa — brak wolnego zdjęcia
niejadalny
Białogrzybówka szerokoblaszkowa
Hemimycena crispata
Drobny, biały, omszony kapelusz 5–11 mm z falistym brzegiem, z wiekiem żółtobrązowiejący; blaszki rzadkie, szeroko rozstawione, białe, trzon u nasady żółtobrązowy i owłosiony. W Polsce spotykana w borach, na opadłych jodłowych igłach. Podobna białogrzybówka wąskoblaszkowa ma bulwiastą nasadę trzonu.
Na co patrzeć
Barwa kapelusza — biały. Kształt i fakturę porównaj z ilustracją.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od sierpnia do października.
Sezon
W Polsce
2 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1964 r..
Najwięcej stwierdzeń: świętokrzyskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Więcej z kategorii Pozostałe
Beztrzonka lepka
Tectella patellaris
niejadalny
Białogrzybówka ługowata
Hemimycena delectabilis
niejadalny
Białogrzybówka skąpoblaszkowa
Hemimycena cyphelloides
niejadalny
Białogrzybówka żywokostowa
Hemimycena candida
niejadalny
Białokrowiak kremowobiały
Leucopaxillus paradoxus
niejadalny
Białokrowiak okazały
Leucopaxillus giganteus
warunkowo jadalny