
Zdjęcie: Jymm · Public domain · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lukas from London, England · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: bjoerns · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Berłóweczka zimowa
Tulostoma brumale
Inne nazwy: Pałeczka zimowa
Biaława, z wiekiem ochrowobiała główka do 1,3 cm z rdzawymi plamami i krótkim, rurkowatym ujściem otoczonym ciemniejszą strefą; u jej dołu często zwisają frędzle zewnętrznej osłony. Płoworudy trzonek ma 1,5–7 cm. Rośnie jesienią wśród traw i mchów w suchych, ciepłych murawach; w Polsce rzadka.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
59 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: kwiecień 2026.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (20), wielkopolskie (5), warmińsko-mazurskie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Berłóweczkę frędzelkowaną łatwo wziąć za berłóweczkę zimową. Najlepiej obejrzeć otwór na szczycie główki: u zimowej to krótka rurka otoczona ciemniejszą strefą, u frędzelkowanej – postrzępiony, frędzlowaty otwór. Zimowa jest też bielsza i owocnikuje jesienią.
Berłóweczka zimowa ma jaśniejszy trzonek i białawą główkę, a pojawia się dopiero jesienią; berłóweczka rudawa bywa popielatoochrowa do rdzawobrązowej i rośnie od wiosny. Pewne oznaczenie obu wymaga jednak badania pod mikroskopem.
Berłóweczka zimowa jest wyraźnie mniejsza i biaława, z rdzawymi plamami i frędzlami osłony zwisającymi spod główki. Berłóweczka łuskowata ma jasnożółtą główkę i cynamonowobrązowy trzonek pokryty ostro zakończonymi włókienkami; pewnych stanowisk w Polsce nie ma.


