Gwiazdosz angielski
Geastrum berkeleyi
Owocnik dojrzewa pod ziemią, a po wynurzeniu okrywa pęka na 5–9 ramion, zwykle odgiętych w dół; rozpostarty ma 4–10 cm. Brązowy do szarobrązowego worek zarodnikowy na krótkim trzonku jest szorstki od drobnych brodawek. Rośnie na wapiennym podłożu; w Polsce uważany za wymarły, póki nie odnaleziono go pod Chęcinami. Chroniony.
Na co patrzeć
Sezon
Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.
W Polsce
8 stwierdzeń z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2024 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (5), małopolskie (1), podlaskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gwiazdosz angielski i gwiazdosz chropowaty mają szorstki worek zarodnikowy na trzonku. Angielski tworzy większe owocniki, do 10 cm po rozpostarciu, i rośnie w lasach, a chropowaty jest mały lub średni i wybiera raczej miejsca nasłonecznione.
Gwiazdosz angielski ma worek zarodnikowy na krótkim trzonku, szorstki od drobnych brodawek i bez bruzd u podstawy. Długoszyjkowy wznosi worek na wyraźnej, pomarszczonej szyjce, a jego ujście jest stożkowate i grzebieniasto karbowane.
Gwiazdosz angielski ma główkę wyraźnie szorstką od brodawek i jest większy – rozpostarty osiąga do 10 cm. Gwiazdosz karzełkowaty jest drobny, a jego worek zarodnikowy jest jedwabisty, białawy, ze stożkowatym, karbowanym ujściem.
Więcej z kategorii Gwiazdosze
