Zdjęcie: Hagen Graebner · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tulostoma fimbriatum2.jpg: Dr. Hagen Graebner derivative work: Ak ccm · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: ronald_flipphi · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Michel Langeveld · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Berłóweczka frędzelkowana
Tulostoma fimbriatum
Kulista główka do 1,5 cm na prostym, ochrowobrązowym trzonku długości około 5 cm, tkwiącym w podłożu. Gładka, papierowata główka jest ochrowoszara lub brudnoszara, a otwór na szczycie u starych okazów bywa frędzlowato postrzępiony. Rośnie w suchych, piaszczystych miejscach poza lasem; w Polsce wymierająca.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
90 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: listopad 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (31), wielkopolskie (26), mazowieckie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Berłóweczkę frędzelkowaną łatwo wziąć za berłóweczkę zimową. Najlepiej obejrzeć otwór na szczycie główki: u zimowej to krótka rurka otoczona ciemniejszą strefą, u frędzelkowanej – postrzępiony, frędzlowaty otwór. Zimowa jest też bielsza i owocnikuje jesienią.
Berłóweczka frędzelkowana ma kulistą główkę osadzoną na wyraźnym, ochrowobrązowym trzonku, który tkwi w piasku, a kurzawka drobniutka to kulka bez trzonu, pokryta ziarenkami i drobnymi kolcami. Obie rosną w suchych, piaszczystych miejscach poza lasem.
Więcej z kategorii Gwiazdosze
