Zdjęcie: Caleb Brown / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller / English Wikipedia · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Tim Sage · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Psilocybe baeocystis
Psilocybe baeocystis
Inne nazwy: Baeocystyna
Łysiczka o najwyższym znanym stężeniu baeocystyny – alkaloidu towarzyszącego psylocybinie i psylocynie, które również zawiera. Kapelusz 1,5–5,5 cm, oliwkowo- do płowobrązowego, lepki, po wyschnięciu prawie biały; brzeg i miąższ łatwo sinieją. Rośnie na zrębkach, korze i ściółce w ogrodach; halucynogenna, trująca.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Psilocybe baeocystis i Psilocybe aztecorum mają kapelusze, które po wyschnięciu blakną prawie do bieli. Rozróżnia się je głównie po zasięgu — aztecorum znana jest tylko z gór środkowego Meksyku — oraz pod mikroskopem. Obie są halucynogenne i trujące.
Psilocybe quebecensis, opisana z Quebecu, przypomina Psilocybe baeocystis: obie mają drobne, w wilgoci lepkie kapelusze, które po wyschnięciu jaśnieją do bieli, i sinieją w miejscach uszkodzeń. Quebecensis rośnie na butwiejącym drewnie w lasach sosnowo-jodłowych. Obie są halucynogenne i trujące.
Więcej z kategorii Łysiczki
