Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Częsta pomyłka

Soplówka bukowa czy soplówka jodłowa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Soplówka jodłowa to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.

Także soplówka bukowa to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Soplówka jodłowa rośnie tylko na jodłach, a jej kolce są dłuższe, zwisające i ostro zakończone, zebrane w pęczki na końcach gałązek. Soplówka bukowa wyrasta głównie na leżących pniach buków, rzadziej brzóz i osik, i ma krótsze, miękkie kolce. Obie są w Polsce chronione.

Cechy obok siebie

CechaSoplówka bukowaSoplówka jodłowa
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Kolor kapeluszabiałybiały
Spód kapeluszakolcekolce
Siedliskolas liściasty, drewnodrewno, las iglasty, las mieszany
Sezonlip–paźsie–paź
KategoriaPozostałeNadrzewne

Sezon

Soplówka bukowa
Soplówka jodłowa

Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Soplówka bukowa

Rozgałęziony, koralowaty owocnik 10–40 cm, za młodu śnieżnobiały, później kremowy; gałązki zakończone pęczkami miękkich kolców długości 1–2 cm. Rośnie na martwych, leżących pniach buków, rzadziej brzóz i osik, w wilgotnych lasach liściastych. Jadalna tylko młoda, lecz w Polsce objęta ochroną częściową.

Więcej o gatunku →

Soplówka jodłowa

Bryłowaty owocnik do kilkudziesięciu centymetrów: z krótkiego trzonu rozgałęzia się wielokrotnie w gałązki zakończone pęczkami cienkich, długich, zwisających kolców; biały, potem kremowy, w końcu ochrowy. Miąższ miękki, o nieprzyjemnym zapachu. Rośnie od sierpnia do października na jodłach, głównie na południu Polski; zagrożona i chroniona.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Soplówka jodłowa (pl), Soplówka bukowa (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.